Thuishospitalisatie voor oncologie en antimicrobiële behandeling

Wat is thuishospitalisatie?

Thuishospitalisatie is een zorgvorm waarbij gespecialiseerde behandelingen die traditioneel in het ziekenhuis plaatsvinden, worden toegediend in de leefomgeving van de patiënt. De patiënt moet zich daardoor niet meer naar het ziekenhuis verplaatsen en ziekenhuisopnames voor de toediening van het geneesmiddel kunnen vermeden worden. Het geeft de mogelijkheid aan patiënten om in hun vertrouwde omgeving te blijven tijdens hun behandeling.

Binnen het huidige kader gaat het om:

• intraveneuze antimicrobiële behandelingen zonder oraal alternatief voor een behandeling van minstens 5 dagen met toediening
• parenterale antitumorale behandelingen voor een behandeling van minstens 3 dagen met toediening
• geneesmiddelen opgenomen in het referentiebestand voor vergoeding farmaceutische specialiteiten - tabblad "Home Hospitalisation"

Door thuishospitalisatie kan de patiënt mogelijks dagelijkse activiteiten (zoals werk, hobby’s, etc.) blijven uitoefenen. Er wordt voorkomen dat kwetsbare patiënten in residentiële situaties zoals woonzorgcentra of psychiatrische verzorgingstehuizen voortdurend naar het ziekenhuis worden gebracht.

Wanneer en voor wie is thuishospitalisatie mogelijk?

Thuishospitalisatie moet veilig, haalbaar en medisch verantwoord zijn in de leefomgeving van de patiënt. Het kan plaatsvinden in de woonplaats van de patiënt, een woonzorgcentrum, hersteloord, woon- of verblijfsplaats voor mindervaliden en/of psychiatrische verzorgingstehuizen.  

Belangrijke uitgangspunten zijn:

• de eerste twee toedieningen gebeuren steeds in het ziekenhuis
• de patiënt is klinisch stabiel en geschikt voor verdere opvolging thuis
• de patiënt is correct geïnformeerd en geeft uitdrukkelijk toestemming
• de leefomgeving laat een veilige toediening toe.

De arts-specialist neemt de beslissing om een thuishospitalisatie op te starten, voort te zetten of te stoppen in overleg met de patiënt en met de huisarts, als nodig.

Rollen en verantwoordelijkheden

Thuishospitalisatie gebeurt in overleg tussen het zorgteam in het ziekenhuis en de thuisverpleegkundige en mogelijks ook de huisarts en -apotheker. Zij hebben allemaal een specifieke rol in de behandeling.

• Het ziekenhuis is via het zorgteam verantwoordelijk voor de coördinatie van de zorgen en voor de verwerking van het risico houdend medisch afval.
   
• De behandelend arts-specialist is verantwoordelijk voor de opstart van en toezicht op de thuishospitalisatie. Die evalueert de voortgang en waarborgt de medische permanentie. In geval van antibioticabehandeling wordt ook afgestemd met de arts die in het ziekenhuis bevoegd is voor infectiologie/microbiologie.
   
• De ziekenhuisapotheker staat in voor de voorbereiding, transport en aflevering van geneesmiddelen en medische hulpmiddelen.
   
• De (thuis)verpleegkundige dient de behandeling toe, observeert de patiënt en rapporteert relevante bevindingen aan het ziekenhuis.
   
• De huisarts wordt betrokken om de continuïteit en coherentie van zorg te verzekeren. Wanneer mogelijk wordt ook de huisapotheker op de hoogte gebracht.

De concrete taakverdeling en communicatieafspraken worden vastgelegd in samenwerkingsafspraken en zorgprotocollen.

Organisatie, veiligheid en kwaliteit

Het ziekenhuis is verantwoordelijk voor de organisatie van thuishospitalisatie en zorgt voor een gestructureerde samenwerking. Het beschikt over een zorgprotocol dat het zorgpad, de kwaliteits  en continuïteitswaarborgen, samenwerking en randvoorwaarden vastlegt. Alle betrokken zorgverleners passen dit protocol toe.

Belangrijke aandachtspunten zijn:

• correcte en begrijpelijke informatie aan patiënt en mantelzorgers
• observatie en opvolging tijdens en na behandeling
• registratie en opvolging van bijwerkingen of incidenten
• duidelijke procedures bij complicaties, urgenties of heropname.

Thuishospitalisatie kan op elk moment worden onderbroken of stopgezet wanneer de klinische situatie of veiligheid dit vereist.

Wat vergoeden we bij thuishospitalisatie?

We vergoeden meerdere verstrekkingen:

• Voor het ziekenhuis: forfaits voor 
  • de initiatie van thuishospitalisatie 
  • de zorgafstemming door verpleegkundigen van het ziekenhuis
  • de bereiding en aflevering van geneesmiddelen door de ziekenhuisapotheker 
  • de kost van medische hulpmiddelen
• Voor de arts-specialist: honoraria voor
  • de initiatie van thuishospitalisatie 
  • het toezicht per behandeldag
• Voor de GMD-houdende huisarts: honoraria voor 
  • de initiatie van thuishospitalisatie 
  • het inroepen van diens expertise door een arts-specialist
• Voor de thuisverpleegkundigen: honoraria voor 
  • de initiatie van thuishospitalisatie
  • de zorgafstemming in de thuissituatie
  • de toediening van een oncolytica langs intramusculaire, subcutane of hypodermale toedieningsweg
  • de toediening van de geneesmiddelen (via artikel 8 van de nomenclatuur)

De antimicrobiële en oncologische geneesmiddelen die worden toegediend binnen thuishospitalisatie zijn vergoedbaar zonder remgeld voor de patiënt. Sommige geneesmiddelen en medische hulpmiddelen kunnen wel mogelijks aangerekend worden aan de geldende tarieven en voorwaarden.

Wat betaalt de patiënt?

De patiënt betaalt geen remgeld voor de geneesmiddelen of voor de verstrekkingen binnen de overeenkomst. Er kunnen hierop geen supplementen worden aangerekend.

Voor bepaalde verpleegkundige zorg (artikel 8 van de nomenclatuur) of geneesmiddelen en medische hulpmiddelen die nodig zijn voor de toediening van antimicrobiële of oncologische geneesmiddelen en waar terugbetaling is voorzien binnen de nomenclatuur, is er mogelijks wel een kost voor de patiënt. Zo kan er bijvoorbeeld enkel remgeld aangerekend worden voor pompen waar de nomenclatuur dit voorziet. Dit is vergelijkbaar met andere vormen van thuiszorg. Het zorgteam dient de patiënt hierover te informeren.